Σάββατο, 25 Αυγούστου 2012

"Αποκάλυψη" δια χειρός Άρη... Κι έτσι έφθασαν οι μέρες οι άχρονες, στον χώρο τον άτοπο…


Από τον Άρη Τερζόπουλο


Κι έτσι έφθασαν οι μέρες οι άχρονες, στον χώρο τον άτοπο…

«Έπεσε, έπεσε η Βαβυλών η μεγάλη και έγινε κατοικητήριον των δαιμόνων και καταφύγιον παντός ακαθάρτου πνεύματος και απόκρυφη φωλιά κάθε ακαθάρτου και αντιπαθητικού ορνέου». Αποκάλυψις Ιωάννου Κεφ.18, στίχος 2

(Αυτό το κείμενο δεν είναι για όλους. Είναι γι αυτούς στους οποίους απευθύνεται. )
Κι έτσι έφθασαν οι μέρες οι άχρονες, στον χώρο τον άτοπο…


Το βράδυ της 27ης Ιουλίου, η μεγάλη καμπάνα ήχησε στο Λονδίνο, δίνοντας το σύνθημα για την βραδιά της έναρξης της 30ης Ολυμπιάδας. Τα φώτα έσβησαν στο μεγάλο στάδιο και μετά σιγά-σιγά άρχισε να εμφανίζεται το τοπίο, που είχε εμπνευστεί ο σκηνοθέτης της τελετής έναρξης, ο βραβευμένος με Όσκαρ Ντάνυ Μπόυλ. Σκηνές της αγροτικής ζωής στην Βρετανία που μετά από λίγη ώρα, που κάλυπταν κάποιους αιώνες, μεταβλήθηκαν σε τοπίο βιομηχανικό, με παράλληλες σκηνές από τις εντάσεις και τα φαινόμενα αυτής της νέας εποχής. Ήταν ενδιαφέρουσα η εναλλαγή των σκηνικών, αλλά αυτό που έλειπε, ήταν το μήνυμα που θα έδινε ανθρώπινο ενδιαφέρον. Ήταν μια μάλλον βαρετή τελετή έναρξης, που συνεχίστηκε με αποσπασματικά σκετσάκια, με την Βασίλισσα της Αγγλίας, τον Τζέημς Μποντ, τον Μίστερ Μπην, τον Ντέηβιντ Μπέκαμ και την εξέλιξη της βρετανικής μουσικής σκηνής, που συχνά σ’ έκανε να αναρωτιέσαι τι ακριβώς ήταν αυτό που παρακολουθούσες. Θα χρειαζόταν πολύ βρετανικό χιούμορ για να δώσεις σ’ αυτήν την τελετή έναρξης, βαθμό μεγαλύτερο από το 5 με άριστα το 10. Η πιο εντυπωσιακή ίσως εικόνα ήρθε στο τέλος, όταν οι μεταλλικές λάχνες, που αντιπροσώπευαν τα 200 κράτη που πήραν μέρος σ’ αυτούς τους αγώνες, υψώθηκαν προς τον ουρανό σχηματίζοντας έναν γιγαντιαίο πυρσό. Η εικόνα από το εσωτερικό του πυρσού έδειχνε έναν μεγάλο φλεγόμενο κύκλο… ίσως ένα όραμα από το μέλλον. . Είναι μια εικόνα που στη διάρκεια της περίεργης εποχής που θα ακολουθήσει, θα έρθει πολλές φορές στο μυαλό μας… άλλες φορές σαν ελπίδα και άλλες σαν απειλή…
Στην ομιλία του προς τους παρευρισκόμενους αθλητές, ο Ζακ Ρογκ, ο Πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, μεταξύ άλλων τόνισε την ανάγκη για καθαρούς αγώνες και προέτρεινε τους αγωνιζόμενους να μένουν μακριά από την βοήθεια των αναβολικών και άλλων βοηθητικών ουσιών, που κάνουν τους αγώνες άνισους. Πόσοι όμως από τους 10490 αθλητές που θα έπαιρναν μέρος σ’ αυτούς τους αγώνες είναι πραγματικά καθαροί. Όλοι ξέρουμε, είναι κοινό μυστικό, ότι πρωταθλητισμός, σε όλα τα σπορ χωρίς απαγορευμένες ουσίες δεν γίνεται. Κι όμως εξακολουθούμε να συντηρούμε ένα ψέμα κάνοντας πως δεν καταλαβαίνουμε. Είναι ένα μικρό δείγμα της πορείας, που μας οδήγησε σ’ αυτές τις μέρες. Τις μέρες χωρίς επιστροφή. Τις μέρες τις άχρονες, στον χώρο τον άτοπο…
Μετά από τέσσερα χρόνια, οι επόμενοι, οι 31οι Ολυμπιακοί Αγώνες, είναι προγραμματισμένοι να γίνουν στο Ρίο Ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας. Το αν θα γίνουν πράγματι ή όχι, θα το δείξουν οι μέρες και τα χρόνια που θα ακολουθήσουν. Γιατί δεν οποιαδήποτε χρόνια. Είναι τα χρόνια της Αποκάλυψης. Αυτής της Αποκάλυψης που γράφουν τα Βιβλία. Αυτής της Αποκάλυψης, που άλλοι την εύχονται και άλλοι την φοβούνται. Αυτής της Αποκάλυψης που ήταν στο μυαλό μας, από τη στιγμή που η συνείδησή μας κατανόησε, αυτόν τον περίεργο μικρό κόσμο μας, που έχει το χάρισμα της Θείας Πνοής. Δεν ξέρουμε γιατί είμαστε εδώ, ούτε από πού ήρθαμε ούτε που πηγαίνουμε. Δεν κατανοούμε ούτε τη γέννηση, ούτε το θάνατό μας. Δεν κατανοούμε το μέγεθος του Θείου, ούτε τη Μοίρα και την Αποστολή της ψυχής μας. Δεν ξέρουμε αν είμαστε θνητοί ή αθάνατοι και ζούμε τη ζωή μας παρέα με τη συντροφιά του οριστικού θανάτου.
Η Βαβυλών που έπεσε δεν είναι μια πόλη. Είναι το γένος των ανθρώπων. Είναι το γένος των ανθρώπων που έγινε κατοικητήριον δαιμόνων. Για χρόνια, για χιλιάδες χρόνια το γένος των ανθρώπων πάλεψε, ανάμεσα στο πνεύμα και την ύλη. Προφήτες και φιλόσοφοι άναψαν το φως τους για να φωτίσουν την πορεία. Και προφήτες της άλλης μεριάς, αυτοί που τους ονομάζουμε δαίμονες, έριξαν το δικό τους σκοτεινό φως, που έδειχνε την πορεία για το δικό τους δρόμο. Ήταν οι προφήτες του Κακού Ευαγγελίου. Ο Βηλφεγώρ για την Οκνηρία, ο Εωσφόρος για την Αλαζονεία, ο Βελζεβούλ για την Λαιμαργία, ο Ασμοδαίος για την Λαγνεία, ο Μαμμωνάς για την Απληστία, ο Σατανάς για την Οργή, ο Λεβιάθαν για την Ζηλοφθονία. Και απέκτησαν τους δικούς τους οπαδούς, τις χιλιάδες που έτρεξαν να τους προσκυνήσουν. Αλλά η κακή πορεία δεν οδηγεί σε καλό τέλος. Οδηγεί στο τέλος των ημερών. Οδηγεί στις μέρες της Αποκάλυψης. Δεν θα δουν τα μάτια σας το θηρίο με τα εφτά κεφάλια. Θα το δουν οι καρδιές σας. Δεν θα δουν τα μάτια σας τις εφτά σφραγίδες να σπάζουν. Θα τις δει η ψυχή σας. Και εσείς που έχετε από καιρό διαλέξει τη στρατιά στην οποία ανήκετε, εσείς που θα είστε οι αγγελιαφόροι του μηνύματος, κάντε με τον δείκτη του δεξιού σας χεριού στο μέτωπό σας το σημάδι Αυτού στον οποίον ανήκετε. Και όταν η ψυχή σας χάσει το θάρρος, γιατί αυτό θα συμβεί και θα ξανασυμβεί, ξανακάντε το σημάδι σας στο μέτωπό σας με τον δείκτη του δεξιού χεριού. Γιατί είστε εσείς που θα διαλέξετε αυτούς που θα σας ακολουθήσουν. Εσείς θα διαλέξετε τις στρατιές, στη μάχη που αρχίζει. Εσείς θα τους οδηγήσετε. Εσείς θα τους δίνετε θάρρος. Γιατί η Αποκάλυψη δεν θα είναι μάχη με χρόνο μικρό. Είναι η μάχη που θα διαρκέσει μία μέρα και ένα μήνα και ένα χρόνο και εκατό χρόνια. Τότε θα τελειώσει η Αποκάλυψη.
Και τότε θα νικήσει Αυτός που θα νικήσει.
Την ίδια ώρα που τα φαντασμαγορικά πυροτεχνήματα φώτιζαν τον ουρανό του Λονδίνου, σημειώνοντας και το τέλος της τελετής έναρξης, κάπου μακριά, πέρα από την Ευρώπη που αντιμετωπίζει τις δικές της κρίσιμες οικονομικά ώρες-που θα γίνουν ακόμη πιο κρίσιμες όσο περνούν οι μήνες- κάπου πιο μακριά λοιπόν στη Μέση Ανατολή, στη φλεγόμενη Συρία και ειδικά στο Χαλέπι, οι έντρομοι κάτοικοί του έρχονταν αντιμέτωποι με κάποια πιο ρεαλιστικά πυροτεχνήματα. Τα τανκς και το πυροβολικό των κυβερνητικών δυνάμεων του Άσσαντ, του Προέδρου-δικτάτορα της Συρίας, βομβάρδιζαν την πόλη που το τελευταίο διάστημα είχε γίνει το κέντρο των αντικυβερνητικών δυνάμεων. Μετά τις εξεγέρσεις στα κράτη της βορείου Αφρικής, στην Τυνησία, την Αίγυπτο και τη Λιβύη, η εμπλοκή στη Συρία, δίνει καινούργιες διαστάσεις σ’ αυτή τη σύγκρουση, που υπερβαίνει τα όρια της Συρίας. Η κατάρριψη ενός τουρκικού μαχητικού, έχει αρχίσει να εμπλέκει πρακτικά και την Τουρκία στην αναμέτρηση καθώς βλέπει και τον κίνδυνο της δημιουργίας ενός κουρδικού κράτους, στα σύνορά της με τη Συρία και το Ιράκ, που θα μπορούσε τελικά να απειλήσει και δικά της εδάφη. Με την Ρωσία και την Κίνα να προβάλουν βέτο, σε οποιαδήποτε απόφαση του ΟΗΕ εναντίον της Συρίας, εξ αιτίας των συμφερόντων τους στην περιοχή. Τις τελευταίες μέρες ο μεγάλος σύμμαχος της Συρίας το Ιράν δήλωσε απερίφραστα ότι θα επέμβει στη Συρία αν διαπιστώσει ότι απειλείται το φιλικό προς το Ιράν καθεστώς του Άσσαντ. Αυτή η δήλωση του Ιράν, εμπλέκει με τη σειρά του και το Ισραήλ στη διαμάχη, που από καιρό παρακολουθεί με ανησυχία τις εξελίξεις και είναι σχεδόν βέβαιο, ότι αν επέμβει το Ιράν, το Ισραήλ θα αναμειχθεί άμεσα στη σύρραξη, καθώς περισσότερο από όλα φοβάται τη δημιουργία πυρηνικής βόμβας από το Ιράν, που θα μπορούσε να το εξαφανίσει οριστικά από το χάρτη. Την ίδια στιγμή πολεμικά πλοία των ΗΠΑ και της Ρωσίας, βρίσκονται σε κατάσταση ετοιμότητας, στα νερά της ανατολικής Μεσογείου. Ένα πολύ ωραίο σκηνικό, αντάξιο ενός επερχόμενου Αρμαγεδώνα, έχει ήδη στηθεί στην Μέση Ανατολή.
Είναι και αυτό ένα από τα συστατικά της μεγάλης παγκόσμιας κρίσης, μιας ωραίας Τέλειας Θύελλας, καθώς τρία μεγέθη, η οικονομική κρίση, η γεωπολιτική κρίση και η αρχόμενη ενεργειακή κρίση συναντώνται στο ίδιο σημείο.
Αλλά υπάρχει και το διάστημα. Τον τελευταίο καιρό αν ψάξει κανείς στο ίντερνετ θα βρει ένα μεγάλο ζήτημα που έχει ξεσπάσει για την ύπαρξη ή όχι του πλανήτη Nibiru, ενός μεγάλου κόκκινου πλανήτη που το μέγεθός του είναι περίπου εφτά φορές το μέγεθος της Γής. Υπάρχουν και πολλά βίντεο στο Υοutube σχετικά με τον μυστηριώδη αυτό πλανήτη. Σύμφωνα με κάποιες μαρτυρίες που υποτίθεται ότι προέρχονται από στελέχη της ΝΑΣΑ, ο πλανήτης αυτός που ανήκει σε γειτονικό πλανητικό μας σύστημα έχει μια τροχιά που κάθε μερικές χιλιάδες χρόνια διασταυρώνεται με την πορεία του δικού μας πλανητικού συστήματος, κάτι που δυνητικά και εφ’ όσον αποτελεί πραγματικότητα, είναι εξαιρετικά επικίνδυνο. Υπάρχουν μαρτυρίες από τους αρχαίους Σουμέριους για το κόκκινο πλανητικό σώμα που μπήκε στο πλανητικό μας σύστημα και συγκρούστηκε με τον «χαμένο» πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος, τον Φαέθοντα και τον διέλυσε, για να δημιουργηθεί έτσι η ζώνη των αστεροειδών. Σύμφωνα με τους υποστηρικτές αυτής της άποψης ο Νιμπίρου βρίσκεται και πάλι σε τροχιά που διαπερνά το ηλιακό μας σύστημα και μπορεί να δει κανείς την τροχιά του, από τις νοτιότερε εσχατιές του πλανήτη μας. Υπολογίζεται ότι στις 21 Δεκεμβρίου 2012 ο Νιμπίρου θα περάσει κάτω από τον ήλιο, προκαλώντας τεράστιες ηλιακές αναταράξεις που θα πλήξουν άμεσα τη Γη, ενώ στις 14 Φεβρουαρίου 2013 θα περάσει στον κοντινότερο σημείο από τη Γη. Στο διάστημα αυτό θα συμβούν στη Γη τεράστιες γεωλογικές καταστροφές, με σεισμούς που θα ταρακουνήσουν τον πλανήτη και θα δημιουργήσουν τεράστια τσουνάμι που θα εξοντώσουν περίπου τα δυο τρίτα του πληθυσμού του πλανήτη, ενώ όσοι επιζήσουν θα πρέπει να επιβιώσουν σε έναν πολύ διαφορετικό κόσμο, από αυτόν που γνωρίζουμε μέχρι τώρα. Οι διαστημικές υπηρεσίες διαφόρων κρατών, όπως και οι κυβερνήσεις τους υποτίθεται ότι είναι ενήμερες για τον επικείμενο «κατακλυσμό», αλλά φυσικά δεν το γνωστοποιούν μια και ο πανικός που θα προκαλούσε μια τέτοια είδηση θα ήταν από μόνος του ικανός να καταστρέψει τον κόσμο.
Δεν είμαι γεωστρατηγιστής για να ξέρω τι πρόκειται να συμβεί στη Μέση Ανατολή το προσεχές διάστημα. Αν θα πέσουν οι βόμβες και τι βόμβες θα είναι. Δεν είμαι ούτε αστρονόμος για να ξέρω τις κινήσεις των πλανητικών σωμάτων και αν κάποιο από αυτά καταστρέψει τη Γη. Δεν έχω τηλεσκόπια στα μάτια μου για να ξέρω τι γίνεται στο διάστημα. Δεν είμαι ούτε καν αστρολόγος, ούτε μάγος ούτε προφήτης. Δεν γνωρίζω ούτε τη Μοίρα μου ούτε την Αποστολή μου, όπως κανένας μας δεν γνωρίζει ούτε τη Μοίρα του, ούτε την Αποστολή του, πριν την γράψει η πορεία της ζωής μας και οι κινήσεις του σύμπαντος.

Τριάντα τρία χρόνια πριν, όταν και εγώ ήμουν τριάντα τριών ετών, που είπε να γράψω το Πρώτο κείμενο γι αυτά που θα συμβούν σε τριάντα τρία χρόνια, το 2012. Και το έγραψα. Σε χαρτί τυπωμένο, για να υπάρχει και για να ξέρω πως και γιατί το έγραψα. Δύο χρόνια πριν μου είπε να γράψω το Δεύτερο κείμενο, γι αυτά που θα συμβούν τώρα, από το Πάσχα ως τα Χριστούγεννα, που θα αρχίσουν να συγκεντρώνονται οι στρατιές. Και τώρα μου είπε να γράψω το Τρίτο κείμενο και το έγραψα. Δεν έφτιαξα εγώ το μυαλό μου. Δεν έφτιαξα εγώ τα χέρια μου. Δεν έφτιαξα εγώ την καρδιά μου. Δεν έγραψα εγώ το κείμενο. Είναι το κείμενο που γράφτηκε μόνο του. Είναι το κείμενο που γράφτηκε γι αυτούς που είναι έτοιμοι από καιρό και περίμεναν να ηχήσει η σάλπιγγα, για να ολοκληρώσουν τη δική τους Μοίρα και τη δική τους Αποστολή. Είναι το κείμενο που γράφτηκε γι αυτούς που μάτωσε η καρδιά τους από τις δυστυχίες και τις αγωνίες της ζωής. Είναι το κείμενο που γράφτηκε γι αυτούς που σκοτείνιασε το μυαλό τους από την απελπισία. Είναι το κείμενο που γράφτηκε γι αυτούς που η αβάσταχτη θλίψη λύγισε την ψυχή τους. Αυτούς που αντίκρισαν την Άβυσσο Εντός και φοβήθηκαν. Είναι αυτοί που μέσα στην Άβυσσό τους θα Δουν πρώτοι αυτό που έρχεται για να λυτρωθούν. Και οι Έσχατοι έσονται Πρώτοι.


Γιατί έχει έρθει σαν τον κλέφτη μέσα στη νύχτα χωρίς κανείς να τον αντιληφθεί. Γιατί έχει έρθει ως Λέων και όχι ως Αμνός. Και γράφτηκε στην φλεγόμενη Άβυσσο ο αριθμός «3» και το γράμμα «Τ». Οι αριθμοί δεν έχουν ήχο. Τα γράμματα δεν έχουν ήχο. Όταν οι αριθμοί και τα γράμματα ενωθούν, τότε θα ακουστεί ο Ήχος Και θα είναι ο Ήχος που έγραψε ο Τρίτος Και αυτά θα γίνουν στις μέρες της Αποκάλυψης, που θα διαρκέσει μία μέρα και ένα μήνα και ένα χρόνο και εκατό χρόνια…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου